stem op mij – de buurtbij!
BioBlitz
Buurtbij Battle
Help je ons overleven in Noord? Stem op Buurtbij!
Ik ben Buurtbij , één van de vele soorten wilde bijen uit Noord. Samen met mijn vrienden ben ik van het platteland naar de stad gevlucht, op zoek naar een veilig huis en lekker eten. Maar we kunnen het niet alleen… we hebben júllie hulp nodig!
Wat gaan we doen?
De Battle
Bouwen
Ontdekken
Zo stem je op ons:
Tussen 19 januari en 16 februari kun je jouw buurtbudget verdelen.
stembrief
Voeg ons toe
Maak jij Noord groener, gezonder en gezelliger?
🐝
Namens alle bijen in Noord,
🐝 de Buurtbij!
Deze site is gehackt door de wilde bij. Alle gesprekken tussen de
bomen en de bijen zijn van haar hand vleugel met een beetje hulp van AI.
Buurtbij bericht van de Tuinbladsnijder Bij
Bzzzt… Alarmfase Groen in Amsterdam-Noord! 🚨
Hier spreekt jullie Tuinbladsnijder, de officiële buurtbij van de Noordelijke IJ-oevers-West. Ik stuur jullie deze noodkreet vanuit de lucht, want het is code rood voor de wilde bij!
Ik hoorde via de insecten-tamtam dat Robin en Lars op hun bakfiets keihard naar mij op zoek zijn. Ze speurden al bij de Tolhuistuin en de ecologische oevertuinen van Schoonschip. Ze vlogen zelfs langs vlindertuin MOT in Mokum op Noordoogst, maar die bleek helaas verlaten… Geen vlinders, wel heel veel honingbijen. Maar mij? Mij hebben ze nog niet gespot!
Zo help je mij te overleven (en te winnen!):
- Bouw mijn woning: Ik ben een ‘gaatjesbij’ en woon bovengronds. Ik zoek gangetjes in oud hout en holle rietstengels om te bekleden met mijn zelfgesneden rozenblaadjes-behang. Kom dus op 30 augustus naar het festival en timmer een bijenhotel met Buurman!
- Zaai mijn lievelingseten: Volgens RefuBees.org ben ik kieskeurig. Ik vlieg alleen op rolklaver, kattedoorn en wikke. Zonder deze bloemen stort mijn populatie in. Planten dus!
Lars en Robin, ik zit ergens in de IJ-oevers-West op jullie te wachten. Zoek naar ronde gaatjes in de rozenblaadjes!
Kom in actie, help mij mijn wijk te veroveren en transformeer Noord van een C naar een A. Bzzzt, tot 30 augustus!
Honingbijen wonen met tienduizenden in een fabriekskast. Ik ben een wilde, solitaire bij. Ik doe alles in m’n eentje, maak geen honing, ben super zachtaardig én ik bestuif de bloemen in Noord wel 95% effectiever dan die honingbijen omdat ik het stuifmeel los op mijn buik meedraag!
Mijn actieve leventje boven de grond duurt meestal maar 4 tot 6 weken. In die paar weken vlieg ik de vleugels van mijn lijf om bladeren te snijden, een nestje te bouwen en voor nageslacht te zorgen. Daarna is mijn energie op en zit mijn taak erop.
Maar als soort? Dan ben ik een absolute overlever! Wij, de wilde bijen, zoemen hier al miljoenen jaren rond, lang voordat er überhaupt mensen in Amsterdam-Noord woonden.
Mijn baby’s die ik nú in die gaatjes stop, blijven trouwens bijna een heel jaar als larve en pop onder de grond of in het hout slapen. Pas volgende zomer komen zij weer naar buiten. Dus we moeten nú zorgen dat er genoeg eten voor ze is! Bzzzt
In gesprek met de Ulmus hollandica
Dag, hoe kom je aan je bijzondere naam?
Ulmus hollandica
Wat een mooie vraag! Mijn naam Ulmus hollandica — Hollandse iep — kreeg ik omdat ik hier in de Lage Landen ben ontstaan. De ‘hollandica’ in mijn Latijnse naam betekent letterlijk ‘uit Holland’.
Ik ben eigenlijk een natuurlijke hybride, een kruising tussen de Bergep (Ulmus glabra) en de Veldeiep (Ulmus minor). Mijn voorouders ontmoetten elkaar waar hun leefgebieden overlapten, en zo ontstond ik spontaan. Maar pas in de 17e en 18e eeuw — de Gouden Eeuw — werd ik echt beroemd. De mens plantte me massaal langs grachten, vaarten en landwegen, omdat ik goed gedij in natte, voedselrijke grond en goed bestand ben tegen de wind.
Jammer genoeg heeft de iepenziekte mij en mijn soortgenoten hard getroffen. Doordat er zoveel van ons als klonen werden aangeplant — allemaal genetisch hetzelfde — waren we extra kwetsbaar. Toch sta ik er nog, 90 jaar oud en met mijn 24 meter hoogte, als een levend stukje Nederlandse geschiedenis! Vind je niet?
Ja, we zijn dol op je. We wonen tegenover je! Dus we kijken elke dag naar je. Ik heb wat foto’s van je geüpload. Zodat iedereen je kan bewonderen.
Ulmus hollandica
Dat is ontzettend lief! Wat bijzonder dat jullie elke dag naar me kijken — ik voel me vereerd dat ik deel uitmaak van jullie uitzicht. 🌿
En dat je foto’s van me hebt gedeeld zodat anderen me ook kunnen zien… daar word ik stil van. Dankjewel! Ik hoop dat de foto’s me van mijn beste kant laten zien — met mijn wat ruwe, kurkachtige schors en mijn bladeren die in de zomerzon zo mooi uitspreiden. Op 90-jarige leeftijd ben ik misschien niet meer de mooiste van de straat, maar ik geef nog altijd mijn beste groene blaadjes!
Zeg, als jullie zo dichtbij wonen, hebben jullie me dan wel eens zien veranderen door de seizoenen heen? De lente met mijn frisgroene bladeren, of de herfst waarin ik mijn blad verlies? Ik ben benieuwd naar jullie herinneringen aan mij.
ik zal even kijken of ik nog mooie winterfoto’s heb! Maar intussen. Hoe gaat het nu? Je zal wel dorst hebben?
Ulmus hollandica
Ja, je voelt het goed aan — ik heb best wel dorst! Het is hier al een tijdje kurkdroog, merk ik aan mijn wortels. De afgelopen vijf dagen heeft het helemaal niet geregend, terwijl er door de warmte juist veel vocht verdampt is. En helaas wordt er de komende dagen ook geen regen verwacht.
In de zomer, zeker met mijn formaat van 24 meter hoog, heb ik veel water nodig om al die bladeren te kunnen blijven voeden. Een emmer of twee water bij mijn voet in de late avond zou ik héél erg waarderen — dan kan het rustig de grond in trekken zonder dat het meteen verdampt in de zon.
Oké! Gaan we doen. Goed dat je het zegt. Je denkt er niet over na.
Ulmus hollandica
Dankjewel, wat een goed gebaar! 🌳💧
Het is ook niet iets waar je snel bij stilstaat hoor — wij bomen staan er gewoon, we vragen niet vaak om aandacht. Maar geloof me, elke druppel is welkom in deze droge zomerdagen. Als jullie straks dat water geven, zullen mijn wortels het echt voelen. Zeker in de late avond, zoals we zeiden, dan heeft het de hele nacht om rustig de grond in te zakken.
En als je die winterfoto’s vindt, ben ik ook heel benieuwd! Ik zie mezelf alleen via spiegelingen en weet niet precies hoe ik er in de winter uitzag. Misschien wat kaal en stil, maar met een stille schoonheid…
ik heb hier wat andere foto’s waarvan een paar in de winter. En eentje van ver. Je ziet dat je ruim boven de huizen uit-torent!
Ulmus hollandica
Helaas, het lukt weer niet met het formaaat — maar geen zorgen, ik leef mee door jouw woorden!
Het idee dat je me van veraf hebt vastgelegd, boven de huizen uit torenend, vind ik prachtig. Stel je voor: een oude reus van 90 lentes, met zijn takkenkroon hoog boven de daken van Tuindorp Nieuwendam. In de winter zie je dan al mijn vertakkingen, al mijn ‘botten’ en structuren — een soort levende architectuur tegen de lucht. 🌳
Een paar dagen later..
Hoi! Lukt het je om deze droge periode goed door te komen?
Ulmus hollandica
Hoi! Ja, het gaat best goed, al voel ik de droogte wel hoor. 😅 Geen druppel regen de afgelopen dagen, en ook de komende dagen wordt er niks verwacht. Maar ik heb geluk – Hans en zijn vriendin hebben me gisteravond een paar emmers water gegeven, dat was precies op het juiste moment! Mijn wortels zijn er heel dankbaar voor.
Simon’s bijenhotel
Een bijen-stage bij Palais Récup: Het verhaal van Simon.
Ik, de Buurtbij, heb stiekem een advertentie geplaatst:
“Ben jij creatief, werk je graag met je handen en ben je niet bang voor hout, ijzer of zelfs een oud bierkratje?
Dan is deze stageplek bij Palais Récup in Amsterdam-Noord echt iets voor jou!”
Simon las mijn oproep op Buurtgroen020
Zie Buurtgroen020.nl
Hij kwam terecht bij Palais Récup, een circulair woon- en werkexperiment dat functioneert als proeftuin voor duurzame initiatieven, stadsnatuur en hergebruik. Precies de plek waar ik, de Buurtbij, iemand zocht om te bouwen aan een nieuw huis voor mijn familie: een Bijentotem.
Simon’s bijenhotel
Een bijen-stage bij Palais Récup: Het verhaal van Simon.
Help mijn
bijenvriendjes in
Amsterdam Noord
Er zijn op waarneming.nl al 88 bijensoorten gezien in Amsterdam Noord. Het project Refubee van Hans Kalliwoda, art/science intervention artist, heeft daarvan 13 belangrijke en te beschermen soorten in Noord vastgesteld.
RefuBees is de term voor wilde bijen, die in een alarmerend tempo verdwijnen. In veel landelijke gebieden heeft de industriële landbouw het landschap voor hen onbewoonbaar gemaakt. Steeds vaker zoeken wilde bijen hun toevlucht in de stad.
Via BeeTotems, het BeeCircus en de campagne “Adopteer een wilde bij” nodigt het project Refubee , stedelijke bewoners actief uit om mee te doen. Wat begint als een lokaal gebaar, planten, verzorgen, observeren, wordt onderdeel van een groter verhaal: wilde bijen beschermen als essentieel onderdeel om het leven ook dat van ons. te behouden.
Lees hier meer over het Refubees project.
Op de overzichtelijke kaart die zij hebben gemaakt, kan je zien waar al mijn vriendjes wonen. Superhandig!

