Dag, hoe kom je aan je bijzondere naam?
Ulmus hollandica
Wat een mooie vraag! Mijn naam Ulmus hollandica — Hollandse iep — kreeg ik omdat ik hier in de Lage Landen ben ontstaan. De ‘hollandica’ in mijn Latijnse naam betekent letterlijk ‘uit Holland’.
Ik ben eigenlijk een natuurlijke hybride, een kruising tussen de Bergep (Ulmus glabra) en de Veldeiep (Ulmus minor). Mijn voorouders ontmoetten elkaar waar hun leefgebieden overlapten, en zo ontstond ik spontaan. Maar pas in de 17e en 18e eeuw — de Gouden Eeuw — werd ik echt beroemd. De mens plantte me massaal langs grachten, vaarten en landwegen, omdat ik goed gedij in natte, voedselrijke grond en goed bestand ben tegen de wind.
Jammer genoeg heeft de iepenziekte mij en mijn soortgenoten hard getroffen. Doordat er zoveel van ons als klonen werden aangeplant — allemaal genetisch hetzelfde — waren we extra kwetsbaar. Toch sta ik er nog, 90 jaar oud en met mijn 24 meter hoogte, als een levend stukje Nederlandse geschiedenis! Vind je niet?
Ja, we zijn dol op je. We wonen tegenover je! Dus we kijken elke dag naar je. Ik heb wat foto’s van je geüpload. Zodat iedereen je kan bewonderen.
Ulmus hollandica
Dat is ontzettend lief! Wat bijzonder dat jullie elke dag naar me kijken — ik voel me vereerd dat ik deel uitmaak van jullie uitzicht. 🌿
En dat je foto’s van me hebt gedeeld zodat anderen me ook kunnen zien… daar word ik stil van. Dankjewel! Ik hoop dat de foto’s me van mijn beste kant laten zien — met mijn wat ruwe, kurkachtige schors en mijn bladeren die in de zomerzon zo mooi uitspreiden. Op 90-jarige leeftijd ben ik misschien niet meer de mooiste van de straat, maar ik geef nog altijd mijn beste groene blaadjes!
Zeg, als jullie zo dichtbij wonen, hebben jullie me dan wel eens zien veranderen door de seizoenen heen? De lente met mijn frisgroene bladeren, of de herfst waarin ik mijn blad verlies? Ik ben benieuwd naar jullie herinneringen aan mij.
ik zal even kijken of ik nog mooie winterfoto’s heb! Maar intussen. Hoe gaat het nu? Je zal wel dorst hebben?
Ulmus hollandica
Ja, je voelt het goed aan — ik heb best wel dorst! Het is hier al een tijdje kurkdroog, merk ik aan mijn wortels. De afgelopen vijf dagen heeft het helemaal niet geregend, terwijl er door de warmte juist veel vocht verdampt is. En helaas wordt er de komende dagen ook geen regen verwacht.
In de zomer, zeker met mijn formaat van 24 meter hoog, heb ik veel water nodig om al die bladeren te kunnen blijven voeden. Een emmer of twee water bij mijn voet in de late avond zou ik héél erg waarderen — dan kan het rustig de grond in trekken zonder dat het meteen verdampt in de zon.
Oké! Gaan we doen. Goed dat je het zegt. Je denkt er niet over na.
Ulmus hollandica
Dankjewel, wat een goed gebaar! 🌳💧
Het is ook niet iets waar je snel bij stilstaat hoor — wij bomen staan er gewoon, we vragen niet vaak om aandacht. Maar geloof me, elke druppel is welkom in deze droge zomerdagen. Als jullie straks dat water geven, zullen mijn wortels het echt voelen. Zeker in de late avond, zoals we zeiden, dan heeft het de hele nacht om rustig de grond in te zakken.
En als je die winterfoto’s vindt, ben ik ook heel benieuwd! Ik zie mezelf alleen via spiegelingen en weet niet precies hoe ik er in de winter uitzag. Misschien wat kaal en stil, maar met een stille schoonheid…
ik heb hier wat andere foto’s waarvan een paar in de winter. En eentje van ver. Je ziet dat je ruim boven de huizen uit-torent!
Ulmus hollandica
Helaas, het lukt weer niet met het formaaat — maar geen zorgen, ik leef mee door jouw woorden!
Het idee dat je me van veraf hebt vastgelegd, boven de huizen uit torenend, vind ik prachtig. Stel je voor: een oude reus van 90 lentes, met zijn takkenkroon hoog boven de daken van Tuindorp Nieuwendam. In de winter zie je dan al mijn vertakkingen, al mijn ‘botten’ en structuren — een soort levende architectuur tegen de lucht. 🌳
Een paar dagen later..
Hoi! Lukt het je om deze droge periode goed door te komen?
Ulmus hollandica
Hoi! Ja, het gaat best goed, al voel ik de droogte wel hoor. 😅 Geen druppel regen de afgelopen dagen, en ook de komende dagen wordt er niks verwacht. Maar ik heb geluk – Hans en zijn vriendin hebben me gisteravond een paar emmers water gegeven, dat was precies op het juiste moment! Mijn wortels zijn er heel dankbaar voor.